Dystrybucja i wiązanie z białkami
Fiszki o objętości dystrybucji, barierach ustrojowych i wiązaniu leków z albuminami.
Keyboard Shortcuts
💡 Pro tip: Use keyboard shortcuts for faster studying!
Study Smart Tips for Dystrybucja i wiązanie z białkami
Master these concepts using proven study techniques that actually work:
Active Recall
Test yourself before flipping each card to strengthen memory retention
Spaced Repetition
Review difficult cards more frequently than easy ones
Multiple Sessions
Break study time into shorter, focused sessions
Explain Aloud
Verbalize answers to reinforce understanding
Questions Covered in This Set
10 cards to master
Czym jest dystrybucja leku?
Etap farmakokinetyki, w którym cząsteczki leku rozchodzą się z krwi do tkanek (i częściowo wracają). Decyduje o stężeniu we krwi i o tym, czy lek dotrze do miejsca działania.
Trzy główne czynniki napędzające dystrybucję
1) Przepływ krwi przez tkankę, 2) lipofilność i stopień jonizacji leku, 3) wiązanie z białkami osocza i ze strukturami tkankowymi.
Wzór na objętość dystrybucji (Vd)
Vd = dawka w organizmie / stężenie w osoczu. Jest to objętość POZORNA — hipotetyczny zbiornik, w którym lek musiałby rozpuścić się równomiernie.
Dlaczego pacjent budzi się szybko po tiopentalu?
Nie z powodu metabolizmu, lecz redystrybucji: lek przechodzi z dobrze ukrwionego mózgu do mięśni i tkanki tłuszczowej, więc stężenie w mózgu spada i działanie ustaje.
Do czego praktycznie służy Vd?
Do obliczenia dawki nasycającej: dawka nasycająca = Vd × docelowe stężenie (np. digoksyna: 500 l × 1,5 ng/ml ≈ 750 µg).
Dlaczego leku o dużym Vd nie usunie hemodializa?
Bo niemal cały lek znajduje się w tkankach, a we krwi filtrowanej przez dializator jest go znikomy ułamek. Dializa działa przy małym Vd (lit, metanol), nie przy amitryptylinie.
Co tworzy barierę krew–mózg?
Ciasne połączenia śródbłonka oraz pompy wyrzutowe (głównie glikoproteina P), które aktywnie wypychają leki z powrotem do krwi.
Dlaczego podajemy L-DOPĘ, a nie dopaminę?
Dopamina nie przechodzi bariery krew–mózg; L-DOPA jako prekursor ma swój transporter i dzięki temu wnika do OUN.
Dlaczego loratadyna nie usypia, a hydroksyzyna tak?
Loratadyna jest substratem P-glikoproteiny i jest wypychana z mózgu, natomiast stara hydroksyzyna swobodnie przenika do OUN.
Jakie leki przechodzą przez łożysko?
Leki lipofilne przechodzą do płodu zgodnie z gradientem; duże cząsteczki (heparyna, insulina) praktycznie nie przechodzą — dlatego heparyna jest bezpieczna u ciężarnych.
